تنها من...

...

tanhadostman — Fri, 11 Jul 2008 17:41:18 GMT

زندگی سپید

به امید این که فردایی سپید در انتظارمان هست چشمانم را میبندم...

سالهاست تکرارلحظه ها را تحمل میکنم...

تکرار بینهایت سختی و مشکلات روزگار...

امشب نمیخواهم بخوابم چون حسی بهم میگوید توی تکرار فردا خواهیم مرد...

امشب جوهر را روی دستم خالی میکنم و آن را روی بوم سپید زندگیم میفشارم...

امشب متوجه شدم سالهاست که مرده ام...

اما فردا را چکار کنم...

آن لکه ی سیاه روی بوم سپید را چکار کنم...

مجبورم برای این که بوم,سپید بمونه فردا را از نو بنویسم بدون تکرار...

...

tanhadostman — Mon, 14 Jan 2008 06:25:18 GMT

هشت ماه گذشت

دوباره برگشتم

آپ میکنم حتمی...

آهوی من...

tanhadostman — Mon, 22 Jan 2007 18:01:18 GMT

من تمام قصه هام قصهءتوست اگه غمگينه اون از غصهء توست

يه دفعه مثل يه آهو توی صحراها رميدی بس که چشم تو قشنگ بود گلهء گرگو نديدی

دل نبود توی دلم تو رو گرگها نبينن اونا با دندون تيز به کمينت نشينن

الهی من فدای تو چيکار کنم برای تو اگه تو اين بيابونا خاری بره به پای تو

با تو چه زندگيهايی که تو روياهام نداشتم تک و تنها بودم اما تو رو تنها نميذاشتم

چه سفرها با تو کردم چه سفرها تو رو بردم دم مرگ رسيدم اما...به هوای تو نمردم

دارم از تو می نويسم که نگی دوست ندارم از تو که با يه نگاهت زير و رو شد روزگارم

موقع نوشتن و وقت اسم گذاشتن کسی رو جز تو نداشتم اسمی جز تو نميذاشتم

من تمام قصه هام قصهءتوست اگه غمگينه اون از غصهء توست

با تو چه زندگيهايی که تو روياهام نداشتم تک و تنها بودم اما تو رو تنها نميذاشتم

حتی من به آرزوهات تو رو آخر می رسوندم می رسيدی تو ؛ من اما آرزو به دل می موندم

هی می خواستم که بگم که بدونی حالمو اما ترس و دلهره خط ميزد خيالمو

توی گفتن و نگفتن از چه روزايی گذشتم اونقدر رفتم و رفتم که هنوزم بر نگشتم

هر چی شعر عاشقونه است من برای تو نوشتم تو جهنم سوختم اما می نوشتم تو بهشتم

اگه عاشقونه گفتم عشق تو باعثشه اگه مردم تو بدون چه کسی باعثشه

tanhadostman — Thu, 18 Jan 2007 12:20:18 GMT

تولدم مبارک ۲۸/۱۰/۱۳۸۵

عاشق ترین

tanhadostman — Thu, 11 Jan 2007 18:57:18 GMT

متن به نظرات وبلاگ انتقال یافت

تنهاترین...

tanhadostman — Wed, 11 Oct 2006 16:20:18 GMT

گره

فردا اگر از راه نمی آمد

من تا ابد کنار تو می ماندم

من تا ابدترانه عشقم را

در آفتاب عشق تو می خواندم

در پشت شيشه های اتاق تو

آنشب نگاه سرد سياهی داشت

دالان ديدگان تو در ظلمت

گويی به عمق روح تو راهی داشت

لغزنده بود در مه آيينه

تصوير ما شکسته و بی آهنگ

موی تو رنگ ساقه گندم بود

موهای من، خميده و قيری رنگ

رازی درون سينه من می سوخت

می خواستم که با تو سخن گويد

اما صدايم از گره کوته بود

در سايه ، بوته ، هيچ نمی رويد !

ديدم آنجا نگاه خسته من پر زد

آشفته گرد پيکر من چرخيد

در چارچوب قاب طلايی رنگ

چشم مسيح بر غم من خنديد

ديدم اتاق درهم و مغشوش است

در پای من ، کتاب تو افتاده

سنجاقهای گيسوی من آنجا

بر روی تختخواب تو افتاده

از خانه بلوری ماهيها

ديگر صدای آب نمی آيد

فکر چه بود گربه پير تو

کو را به ديده خواب نمی آمد

بار دگر نگاه پريشانم

برگشت لال و خسته به سوی تو

می خواستم که با تو سخن گويد

اما خموش ماند به روی تو

آنگاه ستارگان سپيد اشک

سوسو زدند در شب مژگانم

ديدم که دستهای تو چون ابری

آمد به سوی صورت حيرانم

ديدم که بال گرم نفسهايت

ساييده شده به گردن سرد من

گويی نسيم گمشده ای پيچيد

در بوته های وحشی درد من

دستی درون سينه من می ريخت

سرب سکوت و دانه خاموشی

من خسته زين کشاکش دردآلود

رفتم به سوی شهر فراموشی

بردم ز ياد انده فردا را

گفتم : "سفر" فسانه تلخی بود

ناگه به روی زندگيم گسترد

آن لحظه طلايی عطر آلود

آن شب من از لبان تو نوشيدم

آوازهای شاد طبيعت را

آن شب به کام عشق من افشاندی

ز آن بوسه قطره ابديت را

دوست داشتن لایق من ...

tanhadostman — Mon, 04 Sep 2006 11:00:18 GMT

زندگی...زندگی...زندگی...

قبر سیاه
مرا در قبر سیاهی بگذارید تا همه بدانند در سیاهی ترین تاریکی ها جان باخته ام.

هر گاه در جای قبر من تردید داشتید قطعه سنگی را از کوه بغلتانید هر جا آرام گرفت بدانید آنجا قبر من است.

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به آنچه خواستم نرسیدم.

چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند تا آخرین لحظه چشم انتظار مانده ام.

موهایم را پریشان بگذارید تا همه بدانند در این دنیا هیچ امید و آرزویی نداشتم.

بوته گلی وحشی در تابوتم بگذارید تا به جای معشوقم همراهم باشد.

تکه یخی روی قلبم بگذارید تا با تابش آفتاب،آب شود و به جای عزیزم برایم بگرید.

tanhadostman — Sat, 02 Sep 2006 09:45:18 GMT

مسافرت به جزیره ی خارک